X
تبلیغات
خواص ادویجات وگیاهان دارویی

خواص ادویجات وگیاهان دارویی

خواص ادویجات وگیاهان دارویی

گل بابونه

ابونه خاصيت ضدعفوني كنندگي دارد و باعث دفع سموم از طريق زياد كردن ترشح شير، عرق و ادرار مي شود.
ـ مقوي معده و مسكن دردهاي آن بوده و براي زخم معده مفيد است و جوشانده آن التهاب معده را از بين مي برد.
ـ دم كرده بابونه براي قطع انواع تب، گريپ و مالاريا بسيار مفيد است.
ـ دم كرده گل بابونه را به صورت كمپرس و به عنوان ضدعفوني كننده و التيام بخش زخم؛ مي توان روي زخمها و حتي دملهاي پا قرار داد.
ـ دم كرده آن (10 تا 20 گرم گل بابونه در يك ليتر آب) براي افرادي كه مبتلا به سوءهاضمه و ناراحتي هاي گوارشي هستند مفيد است. بابونه كيسه صفرا را باز مي كند و آبريزش بيني را از بين مي برد.
ـ بابونه دارويي است مقوي و تب بر، ضمن آنكه باعث تقويت اعصاب مي شود.
ـ براي آنكه كرمهاي موجود در بدن توسط بابونه از بين بروند، مي توانيد يك قاشق سوپخوري از برگ وگل خشك آن را در يك فنجان آب به مدت پنج دقيقه بجوشانيد. پس از پنج دقيقه ديگر آن را صاف كنيد و همه روزه صبح و شب نيم ساعت قبل از غذا، يك قاشق مرباخوري از آن را بدون اينكه شيرين كنيد بنوشيد.
ـ بابونه براي التيام زخم دهان بويژه پس از كشيدن دندان مفيد است. براي اين منظور جوشانده غليظي از گل بابونه تهيه كنيد و روزي چند مرتبه در محل زخم حاصل از كشيدن دندان بماليد.
ـ چنانچه مقداري از گل بابونه را بجوشانيد و آب صاف شده آن را با كمي سركه كهنه و يا آبليمو بر روي صورت بماليد، اثر نيكويي در رفع تيرگي پوست و روشن شدن رنگ آن دارد.
ـ چنانچه سه مثقال از گل بابونه را در نيم ليتر آب به مدت 10 دقيقه دم كرده و آب صاف شده آن را با چهار قاشق مرباخوري عسل شيرين كنيد و بعد از هر وعده غذا يك فنجان ميل كنيد در درمان امراض دماغي بويژه در رفع سردردهاي عصبي مؤثر است.
ـ تنگي نفس و يرقان را درمان مي كند ضمن آنكه براي درد سينه و كبد مفيد است.
ـ اثر قاطعي در خرد كردن سنگهاي مثانه دارد و باعث دفع عفونت سودا و بلغم و تبهاي عفوني و قولنج روده مي شود.
ـ از گل بابونه در دفع سنگ كليه استفاده مي شود؛ براي اين منظور صبح، ظهر و شب هر بار يك قاشق غذاخوري گل بابونه را در دو استكان آبجوش دم كرده و با كمي شكر ميل كيند.
شايان ذكر است كه تا دفع سنگ اين كار را هر روز ادامه دهيد.
ـ بخور پخته بابونه با سركه جهت رفع آبريزش بيني مؤثر است.
ـ جوشانده گل بابونه به شكل محلول و كمپرس براي درمان ورمهاي ملتهب چشم نافع است.
ـ جهت درمان بي اشتهايي و ميل به غذا پيدا كردن بايد هر روز يك ساعت قبل از غذا، حدود دو گرم (نصف قاشق چايخوري) از پودر بابونه را ميل كنيد.
ـ جويدن و مزمزه كردن آن درد دندان را تسكين مي دهد ضمناً در درمان جوشهاي دهان، سرماخوردگي كودكان و آسم مي تواند مفيد باشد.
ـ براي رفع زكام، بهترين دارو خوردن چند استكان دم كرده گل بابونه است.
ـ براي تسكين درد كمر و تقويت آن؛ پنج ـ شش عدد يا بيشتر زرده تخم مرغ را با زيره كرماني و گل بابونه ساييده شده خمير كرده، بر پارچه آب نديده بماليد، سپس آن را گرم كرده بر كمر بچسبانيد و بگذاريد بماند تا درد كمر ساكت شود.
ـ براي تقويت موي سر و جلوگيري از ريزش آن گل بابونه را بجوشانيد. در اين آب، حنا را خيس كنيد، سپس بر سر بماليد. (اگر موهاي شما داراي رنگهاي شيميايي است احتمال دارد باعث تغيير رنگ مويتان نيز بشود).
ـ با گلهاي بابونه مي توان موي سر را به رنگ طلايي در آورد، به ويژه اگر با گل ريواس مخلوط شود.
ـ براي درمان نفخ شكم، پيش از غذا، يك فنجان از دم كرده گل بابونه همراه با نبات بنوشيد.
ـ جوشاندن گل و برگ بابونه در اتاق، هواي اتاق را ضدعفوني مي كند و حشرات، مگس و پشه ها را فراري مي دهد.
ـ گاهي بي جهت عضلات دست و پاي ما پيچيدگي پيدا مي كنند و دچار درد شديدي مي شوند، به منظور درمان توصيه مي كنيم مقدار 10 تا 40 گرم گل و ساقه هاي بابونه را در يك ليتر آب جوش به مدت پنج دقيقه بجوشانيد، سپس خنك كنيد و از آن كمپرس و مرهم تهيه كنيد و بر روي موضع آسيب ديده بگذاريد.
ـ ضماد روغن بابونه براي درد كمر و نقرس مفيد است.
ـ چكاندن روغن بابونه شيرازي در بيني و ماليدن آن به پيشاني جهت رفع سردرد ميگرني و يكطرفه مفيد است.
ـ روغن بابونه ورم را فرو مي نشاند و زخمهاي چركي و آبكي را خشك مي كند.
ـ ترك پوست كه بر اثر سرما باشد، با اين روغن معالجه خواهد شد.
ـ ماليدن اين روغن بر ناحيه اي كه درد مي كند باعث تسكين فوري مي شود.
تذكر
1ـ استفاده از گل بابونه براي زنان آبستن جايز نيست زيرا ممكن است سبب سقط جنين شود.
2 ـ خوردن مقدار زياد آن سبب استفراغ مي شود.
3ـ بابونه را نبايد با گردو، پسته، گنه گنه، تانن، همچنين ژلاتين، سولفات آهن، املاح مس و يا سرب دار مصرف كرد. 
 
+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم آذر 1389ساعت 18:28  توسط جاوید  | 

بارهنگ


  

مشخصات عمومی

بارهنگ با نام علمی Plantago major متعلق به خانواده Plantaginaceae می باشد.گیاهی است علفی با ارتفاع 40 تا 45 سانتی متر، برگهای و دمبرگهای بلندی دارد، طول برگها 30 تا 35 سانتی متر و تخم مرغی شکل و پهن است. برگها کامل یا دارای حاشیه کمی مواج است و کمی کرکدارمی باشد و هفت رگبرگ طولی برجسته دارد. گلها در یک گل آذین استوانه ای قرار گرفته اند و کوچک و سفید مایل به زرد و نامشخص هستند.

قسمت مورد استفاده آن برگهای خشک شده و به ندرت تازه هستند.


خواص دارویی

مواد موثره بارهنگ شامل اوکبین، پلانتاژین، سوکسی نیک اسید، آدنین و کولین است.

از بارهنگ در موارد درمانی زیر استفاده می شود:

1-   برای درمان برونشیت، کم خونی، معالجه آسم، سوختگی، درمان دردهای معده، دردهای گلو، معالجه بند آمدن ادرار و تحریکات چشم مورد استفاده دارد.

2-   برگهای تازه و خرد شده آن برای زخمهایی که دیر التام می یابند و مالیدن برگهای تازه له شده بر روی زخمهای گزیدگی حشرات موثر است.

3-      می توان کوبیده برگ را با وازلین روی زخمهای چرکدار مالید تا به سرعت بهبود یابند.

4-      جوشانده ریشه بارهنگ نیز برای قطع اسهال توصیه شده است.

5-      همچنین لعاب تخم آن نرم کننده سینه، تب بر، معرق، مدر و ضد روماتیسم است.

6-   در آلمان بچه ها به آبنبات بارهنگ خیلی علاقه دارند و وقتی دچار گلودرد شدند این شیرینی را به آنها می دهند تا بمکند و گلویشان نرم شود. درحقیقت آبنبات بارهنگ چیزی جز عسل نیست منتهی عسلی است که زنبورهای عسل روی گلهای بارهنگ نشسته و از آن تغذیه و عسل تهیه کرده اند.

7-      بارهنگ برای پرندگان هم مصرف می شود و دانه های ریز بارهنگ از غذاهای ناب و مفید پرندگان قفس است.

8-      طبق نظر حکمای سنتی طبیعت آن سرد است.
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم مهر 1389ساعت 20:16  توسط جاوید  | 

خواص كتدر

نسبتا گرم زمین رشد می‌کند. بهترین نوع کندر، کندری است که خالص، تازه، نرم و ظاهرش سفید باشد، خیلی زود شکسته نشود و وقتی آن را می‌شکنیم داخلش یک حالت چسبنده و زرد و طلایی رنگ باشد.

با شكافی كه در تنه درختچه كندر ایجاد می‌شود شیرابه سفیدرنگی كه همان صمغ كندر است از آن خارج شده و این شیرابه در مجاورت هوا به تدریج سفت شده و به صورت كندر در بازار عرضه می‌شود. كندر دارای طعمی تلخ و معطر و كمی گس است.

خواص کندر

اگر کندر را با آب سرد بخورید، اسهال را بند و استفراغ را قطع می‌کند و یکی از مهم‌ترین خواص بسیار مفید و جالب توجه آن، تقویت حافظه و مرتفع‌کننده فراموشی و ضعف حافظه است که به راستی تاثیر بسزایی دارد.

جویدن کندر مانند آدامس لثه را محکم می‌کند و بوی دهان را می‌زداید و روایت شده برای قطع ادرار و بلغم می‌توانید از آن مصرف کنید. مصرف کندر بویژه در زنان باردار و تأثیر آن روی حافظه نوزاد از قدیم الایام مورد تأکید بوده است.

با توجه به تحقیقاتی که روی بیش از 100 نفر از مادرانی که قبل از زایمان به مدت طولانی (3 الی 4 ماه) از کندر استفاده کرده‌اند معلوم شد که مصرف بیش از حد آن موجب بیش‌فعالی کودکان آنها شده اما مادرانی که به مدت یک ماه یا کمتر از کندر استفاده کرده‌اند کودکانشان بیش‌فعال نشده و همچنین از هوش بالایی برخوردارند.

نحوه استفاده

آن را کوبیده و هر روز صبح ناشتا یک قاشق مربا خوری از آن‌را در یک استکان آب حل کرده و مصرف کنید. می‌توانید آن را در دهان گذاشته و به صورت آدامس از آن استفاده کنید، البته در این حالت کندر کمی تلخ است.

از نظر حكمای طب سنتی كندر گرم و خشك است و از نظر خواص آن معتقدند كه خشك‌كننده و قابض و بندآورنده خون است،گازها را تحلیل می‌برد و در تقویت حافظه بسیار موثر است، از خونریزی‌های خارجی و خونروی از سینه جلوگیری می‌كند و اگر با صمغ خورده شود برای رفع بدبویی بینی و تنگی نفس و سرفه مزمن رطوبتی موثر است.
همچنین اگر با عسل خورده شود برای رفع فراموشی مفید است. اگر تا چند روز هر روز 3 گرم آن را در آب بخیسانید و ناشتا بخورید برای رفع فراموشی و زیادی بلغم مفید است.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم شهریور 1389ساعت 20:46  توسط جاوید  | 

خواص حنا

حنا درختچه ای است به بلندی ۶ـ ۵ متر که شاخه های آن متقابل، استوانه ای و اغلب پوشیده از تارهای خار مانند است. برگهای آن کامل، بیضی، نوک تیز، متقابل به طول ۳ـ ۲ سانتی متر، گلهای آن سفید رنگ معطر و گروهی.

به فارسی حنا و در کتب سنتی و به عربی حنا، الهناء رقون و رقان گویند و گل آن را فاغیه می نامند.
این درخچه گرمسیری در مراکش، مصر، تونس، الجزیره و در آسیا در هند، ایران و اغلب مناطق دیگر آسیا می روید و کاشته می شود.
در ایران در کرمان و بلوچستان بومی شده و کاشته می شود.
درختچه حنا باید آبیاری شود و از طریق قلمه و ریشه جوش و کاشت در اوایل بهار تکثیر می شود.
تکثیر آن از طریق کاشت بذر آن نیز انجام می شود. برداشت برگهای آن که محصول مستعمل آن است در هر سال ۳ ـ ۲ مرتبه در طول مدت از اواسط تابستان تا اواسط پاییز انجام می گیرد. برگهای حنا خشک شده و به صورت گرد درآمده و به بازار عرضه می شود.
در برگهای حنا گلوکوزید و ماده رنگی و هنوتانیک اسید وجود دارد. ماده رنگی آن به نام لاوسون مشابه با ۲ ـ هایدروکسی، آلفا، نافتوکینون است.
طبق بررسی های دیگری گزارش شده که در برگهای آن یک ماده اوکسی، نافتوکنیون به نام لاوسن وجود دارد. این ماده دارای خاصیت آنتی بیوتیک می باشد. گلهای آن معروف است که خواب آور عمیق است.
اسانس روغنی که از گلهای آن گرفته می شود دارای آلفا، یونون و بتا. یونون است که بتا. یونون جزء اعظم آن را تشکیل می دهد.
خواص حنا:
در هند و چین از برگهای آن برای معالجه جذام، یرقان، شوره سر استفاده می شود.دم کرده برگهای حنا را مانند چای به زنها در موقع وضع حمل می دهند. جوشانده ریشه آن مدر است و برای نرم کردن سینه و برونشیت نافع است.
در شبه جزیره مالایا از له کرده برگهای تازه آن به صورت ضماد در موارد سوزش پا که منشأ بیماری بری بری و کمبود ویتامین B باشد و همچنین برای معالجه ناراحتی های پوستی استفاده می کنند و به علاوه برای جوش و کورک و زخمهای ختنه و رماتیسم و بزرگ شدن معده به کار می رود.
از جوشانده برگهای حنا به صورت غرغره برای رفع پیله دندان استفاده می شود. در مصرف داخلی برای کاهش درد معده بعد از زایمان و همچنین برای رفع خشونت صدا تجویز می شود.
(توجه: مصرف داخلی گیاه علف دندان چون خراش دهنده و خطرناک است از نظر میزان و مورد مصرف و ضرورت مصرف و مراقبت در عوارض احتمالی باید حتماً نظیر هر داروی غیر مجاز مصرف داخلی با توصیه و زیر نظر پزشک باشد.)
ریشه قابض حنا را خشک کرده، خرد کرده و نرم کوبیده و برای معالجه جوش و کورک سر بچه ها به سر آنها می مالند. ضمناً برای معالجه ناراحتی های چشم نیز به کار می رود.
در اندونزی از خمیر برگهای له شده آن برای معالجه عفونت چرکی نرمه بند دور انگشت دست و سایر بیماری های ناخن و همچنین برای رفع هرپس استفاده می شود. و از میوه های خیلی نارس آن مرهمی درست می کنند که برای رفع خارش مفید است.
در فیلیپین روغن و مرهمی که از برگهای حنا درست می کنند برای نرم کردن زخمها و التیام زخم و ضرب خوردگی و رفع خون مردگی به کار می رود. برگ آن را دم کرده مانند چای می خورند، از اضافه وزن جلوگیری می کند و پمادی که از میوه های جوان آن درست می کنند برای رفع خارش روی پوست می مالند که خیلی مفید است.
حنا از نظر طبیعت طبق رأی حکمای طب سنتی ایران مرکب القوی مایل به سردی و خشک است. عده ای آن را گرم و خشک نیز گفته اند.
از نظر خواص معتقدند که برای بیماری های سر و چشم و دهان مفید است. ضماد برگ آن با برگ گردو(نصف و نصف) برای سردرد نافع است و اگر با سرکه بر پیشانی مالیده شود رفع سردرد می کند.
مالیدن برگهای له شده آن با روغن زیتون برای رشد موی سر نافع است، خصوصاً اگر با آب گشنیز مخلوط شده باشد.
غرغره آن با آب دم کرده برگ آن برای زخمهای دهان مفید است. خوردن دو گرم آن و یا خوردن آب خیس کرده ۵۰ گرم آن برای یرقان، طحال، سنگ کلیه، مثانه و سختی ادرار نافع است. برای رویانیدن ناخن اصلی به جای ناخن کج اثر خوب دارد.
اگر آن را در آب خیس کرده و آب خیس کرده آن را با شکر بخورند، برای آغاز جذام مفید است و اگر این رژیم یک ماه ادامه یابد جذام تازه شروع شده، به کلی مرتفع می شود. شست و شوی پوست با آب دم کرده آن برای سوختگی آتش مفید است و مالیدن آن برای ورمهای گرم که زردآب از آن خارج می شود نافع است و با روغن گل برای رفع جرب مجرب است.
اگر از برگ خشک کوبیده آن با پیه ضماد درست کنند، برای التیام زخم گوشه ناخن مفید است.
اگر ۵ گرم از گل آن را با ۱۰۰ گرم آب و عسل مخلوط کرده و بخورند برای رفع انواع سردرد و خشک کردن رطوبت مفید است.
روغن گل حنا که آن را «دهن الفاعیه» نامند و مانند گل سرخ تهیه می کنند گرم و محلل مقوی مو برای روشنی و درخشانی رنگ چهره نافع است.
حنا مضر حلق و ریه است، از این نظر باید با کتیرا خورده شود. مقدار خوراک آن تا ۵ گرم است و اگر از آن بیشترخورده شود خطرناک و اسراف موجب هلاکت می شود.
در مدارک طبی دیگر اطبای معروف ایران مقدار خوراک از ساییده برگ آن را ۵/۲ گرم و خیس کرده در آب تا ۳۵ گرم برگ هم می توان مصرف نمود و به تدریج آن را خورد. به طوری که هر بار کمتر از ۵/۲ گرم از برگ آن مصرف داخلی شود.
حنا برای رفع عرق بدبوی پا بسیار موثر است.
از ساییده برگ آن که در بازار حنا گفته می شود برای رنگ کردن مو استفاده می شود و جزء قابل ملاحظه ای از مواد رنگ کردن مو تجارتی می باشد.
توضیح: از برگهای خشک شده گیاه نیل که به صورت گرد درآمده باشد، مخلوط با برگ حنا گردی به نام رنگ و حنا درست می کنند که برای رنگ کزدن مو به کار می رود.
 

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم شهریور 1389ساعت 3:9  توسط جاوید  | 

خواص زردچوبه

کلیات گیاه شناسی

زردچوبه گیاهی است از خانواده زنجبیل به ارتفاع حدود یک متر و نیم که دارای ساقه متورمی است. گلهای زردچوبه به صورت سنبله و به رنگ سبز مایل به زرد می‌باشد. زردچوبه در هندوستان و چین و نقاط حاره زمین می‌روید. از کنار برگهای غلاف در قاعده ساقه ، شاخه‌های کوچک و استوانه‌ای شکل ضخیمی خارج می‌شود که به صورت مورب در زمین فرو رفته و هر یک ایجاد ریشه می‌کنند و مرتبا پایه‌های جدیدی بوجود می‌آورند.
img/daneshnameh_up/6/6c/zardchoobe2.jpg


قسمت مورد استفاده این گیاه ، ساقه زیرزمینی آن است که پس از خارج کردن از زمین تمیز کرده و ریشه‌های آنرا جدا می‌کنند و در آب جوش قرار می‌دهند و پس از تمیز کردن به مدت چند روز آنرا خشک می‌کنند. زردچوبه رنگ زرد یا خاکستری مایل به قهوه‌ای دارد بوی آن معطر و طعم آن تلخ است.

ترکیبات شیمیایی

زردچوبه دارای اسانسی مرکب از اسیدهای والرینیک ، کاپرلیک و فلاندون می‌باشد و همچنین دارای سابی‌نین ، سینئول ، بورنئول و الکل تورمرول و ماده کورکومین می‌باشد که رنگ زرد زردچوبه به علت همین ماده کورکومین می‌باشد.

خواص داروئی

  • گرفتگی و انسداد صدا را باز می‌کند و برای تمیز کردن کبد بکار می‌رود.
  • مخلوط یک قاشق غذاخوری زردچوبه و یک قاشق انیسون و سرکه برای درمان یرقان مفید است.
  • برای رفع دندان درد آنرا در دهان انداخته و بجوید.
  • زردچوبه بهترین داروی ضد تورم است و در اروپا و آمریکا از آن بدین منظور استفاده می‌کنند که می‌توان از سه فنجان دم کرده زردچوبه در روز و یا مقدار 2 کپسول سه بار در روز استفاده کرد.
  • برای خشک کردن زخمها و رفع درد آنها می‌توان گرد خشک زردچوبه را روی آنها ریخت.
  • زردچوبه بادشکن ، تصفیه کننده خون ، تب‌بر ، محرک و انرژی‌زا می‌باشد.
img/daneshnameh_up/e/ed/zardchoobe.jpg

  • زردچوبه برای رساندن دمل نیز مفید است.
  • خانم‌هائی که عادت ماهیانه آنها نامنظم است برای تنظیم آن باید از زردچوبه استفاده کنند.
  • از زردچوبه برای درمان کمر درد ، پشت درد و سینه درد نیز استفاده می‌شود.
  • برای درمان اسهال و اسهال خونی حتما از دم کرده زردچوبه استفاده کنید.
  • زردچوبه در قدیم برای درمان رماتیسم و سل بکار می‌رفته است.
  • برای درمان التهاب لثه ، زردچوبه را دم کرده و آنرا قرقره کنید.
  • زردچوبه از سرطان جلوگیری می‌کند بنابراین حتما سعی کنید که در غذاها از زردچوبه استفاده کنید.

مضرات

با تمام مزایای گفته شده باید اشاره کرد که زیاده‌روی در مصرف زردچوبه برای قلب مضر است ولی اگر آنرا با لیمو ترش استفاده کنید اثرات مضر آنرا خنثی می‌سازد.
+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم شهریور 1389ساعت 0:28  توسط جاوید  | 

سیاه دانه (حبه السودا

 سیاه دانه (حبه السودا) گیاه شناسی :
سیاه دانه، شونیز بیابانی، سیاه تخمه گندم، حبه سودا، گیل نیک، علف چنگ، سیاه دانه گندم، ارکل چمن اوتی
نام انگلیسی: Corncockle - Common corncokle – wild sawager – bastard nigella
نام علمی: Agrostemma githago
خانواده: Caryophyllaceae

سياه دانه حاوي 30 تا40 درصد ماده روغني و 0.5 تا يک ونيم درصد اسانس با بوي نامطبوع و قندهاي مختلف ، مواد صنعتي و ساپونوئيدي است.
سیاه دانه گرم و گیاه سیاه دانه علاوه برخواص درمانی در بیماریهای گوارشی ،تنفسی و کلیوی دارای خواص ضد تشنجی است.
گیاه سیاه دانه به دل گیاه سیاه دانه به دلیل داشتن ماده ای موسوم به تیمو کیتون در دانه های خود دارای اثر خود دارای اثرات ضدتشنجی است .نتایج آزمایشهای مختلف به عمل آمده نشان داد که گیاه سیاه دانه می تواند موجب تاخیر در زمان شروع تشنج و کاهش مدت تشنج شود. همچنين از دانه هاي آن، اثر ضدتوموري و ضدباکتري نيز مشاهده شده و ممکن است اثر ضدنفخي آن مربوط به داشتن اثر ضدباکتريايي باشد.
بيماري نفخ ، بسيار شايع است بيشتر مردم جامعه به دليل بي توجهي و رعايت نکردن رژيم غذايي مناسب و زياده روي در غذا دچار آن مي شوند.
از اسانس سياه دانه، ماده اي به نام نيژلون استخراج مي شود دانه اين گياه اثر قاعده آور، ضد کرم ، مسهل و زياد کننده ترشحات شير دارد از دانه هاي آن براي مصارف مذکور و دفع گازهاي معده و بيماري هاي نزله اي دستگاه تنفسي استفاده مي شود
خواص سیاه دانه از نظر احادیث :
از حضرت رضا (علیه السلام) نقل شده است که :
سیاه دانه شفای از هر دردی است به جز مرگ. بخصوص برای قرقرهای شکم ( صدای شکم ) و درد شکم و خصوصا اگر با عسل خورده شود سودمند است و روایت شده که برای تب یک روز درمیان و تب غالبه سه قاشق عسل و سیاه دانه بخوریدزیرا این دو نه به حرارت مایلند نه به برودت و نه به تبعها( صفرا ، سوداء ، بلغم و خون ) و شفای این دو در آنهاست به صورت خام همراه با نان و غذا و عسل و روغن آن برای ضماد و چرب کردن مفید است
کلمات کلیدی مطلب : سیاه دانه (حبه السودا) -
+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم شهریور 1389ساعت 23:20  توسط جاوید  | 

خواص نـعـنـاع

خواص نـعـنـاع
خواص نـعـنـاع





نعناع در درمان بسياري از امراض معده موثر است و روند هضم خوب را سرعت مي بخشد. بنا به خواص آرامبخشي و كرخ كردن اعضاء، اين گياه براي انواع سرددرها و ناراحتيهاي پوست مفيد است. اين گياه بسياري از بيماريهاي مربوط به سرماخوردگيها و عوارض آنفلونزا را درمان مي كند.

معرفي گياه

گياه نعناع داراي ساقه هاي چهارگوش است و تا دو پا رشد مي كند. اين گياه بين جولاي و اوت شكوفه باز مي كند و گلهاي ريز ارغواني به صورت مارپيچي و تيز از آن مي رويند. برگهاي ساده، دندانه دار و معطر اين گياه در جهت مخالف گلها مي رويند. نعناع بومي اروپا و آسياست و برخي از انواع آن بومي آفريقاي جنوبي، آمريكاي جنوبي و استراليا هستند. اين گياه در آمريكاي شمالي بومي شده است و در مناطقي نظير اورگون، وانشگتن و ويسكونسين پرورش داده ميشود.

تركيبات گياه

تهيه فرآورده هاي نعناع از برگها و سر گلدار گياه آغاز ميشود. اين قسمتهاي گياه حاوي روغن فرار است كه مي توانيد عنصر فعال اوليه نعناع به نام منتول را در آن بيابيد.

اشكال موجود

از برگهاي تازه نعناع مي توان نعناي خشك تهيه كرد و اين نوع فرآورده به صورت چاي در سطح گسترده اي قابل دسترسي است. تنتور: عطر نعناع نوعي محلول الكلي است كه حاوي 10% روغن نعناع و 1% عصارة برگ آن است. براي تهيه تنتور در منزل، روغن نعناع را به نسبت يك به دو با الكل دانه خالص مخلوط كنيد. كپسولهاي داراي پوشش روده اي كه به منظور عبور كپسول از معده به روده ها به طرز خاصي تهيه شده است. (2% ميلي ليتر روغن نعناع در هر كپسول). انواع كرم و پماد (بايد حاوي 1 تا 16 درصد منتول).

نحوه مصرف

نعناع در درمان تهوع، اسهال، سوءهاضمه، روماتيسم مفصلي و نفخ مؤثر است. اين گياه عضلات معده را تسكين مي دهد و روند جريان صفرا را كه بدن براي هضم چربي بدن نياز دارد، بهبود مي بخشد. در نتيجه غذا از طريق معده به سرعت عبور مي كند كه اين امر به رفع بسياري از ناراحتيهاي هاضمه كمك مي كند. نعناع همچنين عضلات را آرام مي كند كه اين كار به بدن كمك مي كند تا از گازهاي هاضمه دردآور رهايي يابد. براي تهيه چاي نعناع (جوشانيده نعناع) براي هر ليوان آب داغ حدود يك تا دو قاشق غذاخوري نعناع اضافه كنيد. به منظور تسهيل هضم يا رفع ناراحتي معده،‌ روزانه 3 تا 4 ليوان چاي نعناع ميل كنيد. براي درمان استفراغ 3 تا 6 گرم برگ نعناع يا 5 تا 15 قطره تنتور آنرا مصرف كنيد
آنچه در پي مي آيد فهرست ناتمامي از ساير ناراحتيهايي است كه با مصرف نعناع بهبود يافتني هستند:
* گرفتگيهاي قاعدگي: چون نعناع در آزاد و آرام كردن عضلات خيلي مؤثر است. لذا در درمان گرفتگيها نيز كارساز است.
* سندرم روده تحريك پذير: تحقيقات نشان داده است كه انواع كپسولهاي پوشش دار نعناع از توانايي تسكين عضلات روده برخوردار هستند. مصرف اينگونه كپسولها سبب رهايي و بهبود درد اين نوع سندرم روحي مي گردد. براي اينكار روزانه سه بار يك تا دو عدد كپسول پوشش دار بين غذا مصرف كنيد.
* سنگهاي صفراك روغن نعناع به بدن كمك مي كند تا سنگهاي صفرا را بشكند و در اصل گزينه اساني را فراروي عمل جراحي قرار مي دهد. براي اين منظور روزانه سه بار يك تا دو عدد كپسول پوشش دار بين غذا مصرف كنيد.
* ويروسها: روغن نعناع داراي خواص شد ويروسي قوي است كه مي تواند با ويروسهاي عامل آنفلونزا، گوشك، عفونتهاي مخمري، سينوزيت، گلودرد، التهاب ناشي از سرماخوردگيها و التهابهاي آلت تناسلي ناشي از تب خال مبارزه و آنها را از پاي درآورد.
* خارش و ناراحتيهاي پوست: نعناع روي ناراحتيها و بيماريهاي پوست ناشي از كهير، پيچك سمي يا بلوط سمي اثرات تسكين بخش و خنك كننده دارد. براي اينكار از كرم يا پماد نعناع، البته نه بيش از روزانه سه يا چهار بار، استفاده كنيد.
* سردردها و ميگرنهاي اضطرابي: تحقيقات نشان داده است كه توانايي روغن نعناع در ازاد ساختن عضلات و تسكين درد، اين گياه را به صورت عامل به ويژه مؤثري در قبال غذاب سردرد تبديل كرده است. چندين مطالعه تحقيقي اثبات كرده است كه ماليدن تنتور روغن نعناع روي پيشاني مي تواند به اندازه مصرف دو قرص استامينوفن كارساز باشد. نقطه مورد نظر را با لايه نازكي بپوشانيد به طوري كه تنتور مصرفي فرصت و امكان تبخير داشته باشد.
* انواع سرماخوردگيها و آنفلونزا: نعناع و عامل فعال اصلي آن به نام منتول در زمره احتقان زادهاي موثر تلقي مي شوند. از آنجا كه منتول سبب شل شدن خلط مي گردد، اين ماده داروي خلط آور نيز هست. اين ماده در تسكين و آرام شدن انواع گلودرد و سرفه خشك موثر است.

نكات احتياطي

چاي نعناع معمولا بي خطر است اما مادران باردار و شيرده بايد چاي نعناع كم بخورند. افرادي كه داراي سابقه سقط جنين هستند در دوران بارداري از مصرف نعناع بايد اجتناب ورزيد. معدود عوارض منفي ناشي از كپسولهاي پوشش دار روده اي روغن نعناع عبارت است از : بثورات پوست، سوزش سردرد، ضربان پايين قلب و لرزش عضله. منتول يا روغن نعناع كه روي پوست ماليده شده باشد مي تواند سبب بروز التهاب يا بثورات پوستي گردد. روغن نعناع بايد رقيق شود و ميزان مصرف آن بايد كم باشد چون ميزان مصرفي بالا سبب آسيب ديدگي كليه ميشود. منتول خالص سمي است و نبايد مصرف دالي شود. روغن نعناع و نتول را نبايد به صورت نوزادان و كودكان ماليد. دقت كنيد كه روغن و تنتور تهيه شده از نعناع را اشتباه نگيريد.
+ نوشته شده در  سه شنبه دوم شهریور 1389ساعت 0:46  توسط جاوید  | 

خواص خرما

خرما در دوران باستان به فراوانی در سرزمین‌های بین دو رود نیل و فرات وجود داشته و گفته می‌شود محدوده رشد آن در دوران پیش از تاریخ از سنگال تا حوزه رودخانه ایندوس در شمال هند را در برمی‌گرفت.
شواهد باستان‌شناسی مربوط به کشت خرما در غرب عربستان به ۴۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح تعلق دارند. خرما در این نواحی به عنوان نماد باروری و زایش مورد توجه خاص مردم بوده است و چادرنشین‌‌ها آن را در واحه‌های بیابانی می‌کاشتند.
اعراب خرما را با خود به اسپانیا بردند. بعدها بتدریج خرما از آسیا و عمدتا خاورمیانه به استرالیا و قاره آمریکا نیز برده شد. سیاحان اسپانیایی نیز خرما را به نیومکزیکو و کالیفرنیا معرفی کردند تا جایی که کالیفرنیا امروزه یکی از تولیدکنندگان خرماست.

بیش از ۳۰۰۰ نوع خرما در جهان شناخته شده است که برخی از آنها مانند هلیله، مضافتی، شکری چرپان و بارشاهی در ایران وجود دارد.

تا ۳۰ درصد وزن خرما را آب تشکیل می‌دهد. میوه خرما ۲ درصد پروتئین و کمتر از ۲ درصد چربی و املاح دارد. پروتئین و آب موجود در آن بسته به نوع خرما و مرحله رسیدن آن فرق می‌کند.

۱۰۰ گرم خرمای تازه دارای ۱۶۳ کیلوکالری انرژی ، ۰٫۹ گرم پروتئین ، ۰٫۳ گرم چربی ، ۳۸ گرم گلوسید ، ۳۰‌ میلیگرم فسفر ، ۱٫۳ میلی‌گرم آهن ، ۶۵۰ میلی‌گرم پتاسیم ، ۶۵ میلی‌گرم منیزیم ، ۷۰ میلی‌گرم کلسیم ، ۲ میلی‌گرم آهن ، ۲٫۲ میلی‌گرم نیاسین است.

به دلیل سدیم کم آن (یک میلی‌گرم در ۱۰۰ گرم خرما)، برای افراد دچار فشار خون بالا که باید رژیم کم سدیم داشته باشند، مفید است.

تحقیقات نشان داده خرما با توجه به داشتن مقدار قابل توجه فیبر خوراکی می‌تواند از بسیاری سرطان‌ها مانند سرطان کولون و معده پیشگیری کند.

یکی از خواص خرما ملین بودن آن است. اگر ۶ تا ۷ عدد خرما را در ۲ لیوان آب جوش خیس کرده و صبح و شب آن را به صورت گرم بنوشید خاصیت آن را به وضوح می‌بینید.

خاصیت دیگر خرما، خنثی کردن اسید معده است، از آنجا که زیادی اسید معده باعث ترش کردن و دل‌درد می‌شود، در طب سنتی چین برای رفع دل درد ۲ تا ۳ عدد خرمای تازه و له شده را در آب جوش انداخته آن را هم زده و می‌نوشند.

مراحل تکامل خرما

میوه خرما از زمان تشکیل تا هنگام رسیده شدن باید ۴ مرحله را پشت‌سر بگذارد که عبارتند از: مرحله نخست که میوه‌ای به رنگ سبز، سفت و تلخ است و به آن (چاقالی) می‌گویند، ذخیره قند خرما در این مرحله گلوکز و فرکتوز است.

مرحله دوم ۶ هفته به طول می‌انجامد. در این مرحله میوه هنوز سفت است، اما رنگ آن به زرد  نارنجی یا قرمز تغییر می‌یابد و ذخیره قند آن عمدتا ساکاروز است و به آن خرما خارک می‌گویند.

مرحله سوم که به آن رطب می‌گویند، ۴ هفته طول می‌کشد. میوه در این مرحله نیمه رسیده و به رنگ قهوه‌ای است.

مرحله چهارم ۲ هفته طول می‌کشد. در این مرحله میوه رسیده است. برخی میوه را وقتی رنگش هنوز روشن است، برداشت و برای رسیده‌تر شدن در شرایط دمایی مناسب انبار می‌کنند. مثل رطب مضافتی و کبکاب (زرد طلایی) و بعضی دیگر در گرمای خرماپزان بر سر نخل می‌مانند تا نیمه‌خشک شود که به آن خرما می‌گویند، مثل خرمای پیارم.

۱۰ نکته درباره خرما

۱- سعی کنید به جای قند و شکر از خرما برای نوشیدن چای استفاده کنید.

۲- در آشپزی و شیرینی‌پزی نیز به جای شکر می‌توانید از خرما استفاده کنید.

۳- ورزشکاران به علت فعالیت زیاد، می‌توانند از عصرانه‌ای مقوی که با خرما باشد استفاده کنند.

۴- خرما برای کاهش چربی‌های خون موثر است.

۵- با مصرف خرما می‌توان احتمال ابتلا به پوسیدگی دندان را کاهش داد. عصاره خرما با جلوگیری از رشد میکروب عامل پوسیدگی دندان، احتمال ابتلا به این عارضه را کاهش می‌دهد.

۶- خرما میوه بسیاری مغذی و کامل است که می‌توانید به همراه چای یا آب جوش در افطار آن را میل کنید.

۷- خرما دارای قند زیادی است. در واقع حدود۷۰ درصد آن را کربوهیدرات تشکیل می‌دهد، ۲۵ درصد قند آن ساکاروز و ۵۰ درصد آن گلوکز است.

۸- فیبر موجود در خرما برای بهبود عملکرد سیستم گوارش و هضم و دفع مواد غذایی مفید است.

۹- کسانی که بیماری قند دارند باید کمتر از این میوه استفاده کنند.

۱۰- برای خواب راحت و با آرامش می‌توانید قبل از خواب یک عدد خرما و یک لیوان شیر گرم میل کنید.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم مرداد 1389ساعت 11:29  توسط جاوید  | 

خواص كاهو

کاهو یکی از قدیمی‌ترین سبزیجات دنیا است منشاء آن در هندوستان و آسیای مرکزی می‌باشد. کاهو شش قرن قبل از میلاد در ایران مصرف می‌شده است و یک قرن قبل از میلاد به روم راه یافته و غذای مهمی برای رومیان بوده است. کاهو گیاهی است یکساله که دارای برگهای پهن و دراز و سبز روش می‌باشد و با طعم کمی شیرین. انواع مختلف کاهو که در حال حاضر در آمریکا کشت می‌شود حدود 16 نوع می‌باشد که در تمام طول سال وجود دارد روی‌همرفته دو دسته کاهو وجود دارد.

کاهوی پرورشی و اهلی که در سالاد استفاده می‌شود که کاهوی گرد Head Lettuce و کاهوی ایرانی Romano Lettuce از انواع مهم آن است. کاهوی وحشی یا کاهوی خودرو. کاهوی ایرانی از نظر مواد غذایی از کاهوی گرد بهتر است. از امام صادق علیه‌السلام نقل شده که کاهو خون را صاف می‌کند کاهو می‌تواند به مقدار گلبولهای قرمز بیفزاید و در گونه‌ها ، سرخی مطلوب پدید آورد و اعصاب را منظم کرده ، بینایی را تقویت کند.



تصویر

ترکیب شیمیایی

کاهو ضمنا دارای مواد معدنی مانند نیکل ، کبالت ، سولفور و مس می‌باشد. مواد شیمیایی کاهو عبارتند از : لاکتوکاروم Lactucarum (که ماده‌ای است مخدر ) موم ، رزین ، مالیک اسید و سوکسی نیک اسید ، لاکتوم کاروم خواب آور و مسکن است. از لاکتوم کاروم به عنوان داروی خواب آور و مسکن و نیز در چشم پزشکی برای گشاد کردن مردمک چشم استفاده می‌شود.

از کاهو همچنین ماده‌ای به نام تریداس Thridace گرفته می‌شود که مسکن و ضد درد است. برای تهیه تریداس ساقه کاهو رسیده را تکه تکه کرده و شیره آن‌را با فشار خارج می‌سازند. این شیره را سپس حرارت داده تا در اثر حرارت مواد آلومینی آن منعقد می‌شود در نتیجه مایعی صاف بدست می‌آید. این مایع را تحت درجه حرارت کم و در خلاء حرارت داده که تریداس بدست می‌آید. این مایع را می‌توان خشک کرد و به صورت پودر درآورد.

خواص گیاه کاهو

  • کاهو تمیز کننده خون است.
  • کاهو به علت داشتن آهن خونساز است.
  • ضد تورم است.
  • کاهو خواب آور و آرام بخش است.
  • کاهو برای ضعف اعصاب مفید است.
  • کاهو ملین و ادرار آور است.
  • کاهو زخمهای مجاری ادرار و مثانه را درمان می‌کند.
  • اگر کاهو را با سکنجبین و یا سرکه بخورند اشتها آور است.



تصویر

  • کاهو اثر ضد تشنج دارد.
  • درد معده را تسکین می‌دهد.
  • کاهو قوای جنسی را تقویت می‌کند.
  • برای برطرف کردن درد سینه کاهو را بپزید و بخورید.
  • زنان شیرده اگر می‌خواهند که شیرشان زیاد شود باید کاهوی پخته بخورند.
  • ورم غدد لنفاوی را برطرف می‌کند.

خواص تخم کاهو

  • تخم کاهو مخرب و خواب آور است.
  • خوردن تخم کاهو زکام را برطرف می‌کند.
  • تخم کاهو برای درد سینه مفید است.
  • خوردن تخم کاهو برای دستگاه ادراری نافع است و آنهایی که قطره قطره ادرار می‌کنند باید تخم کاهو بخورند.



تصویر

مهمترین خواص دارویی کاهو

  • درمان آفتاب سوختگی: کمپرس و ضماد پخته کاهو درمان آفتاب سوختگی است.

  • تقویت ریشه مو: نوشیدن مخلوطی از عصاره‌های کاهو ، هویچ و یونجه ، ریشه مو را تقویت می‌کند.

  • برطرف کردن سرخی صورت: برگهای سبز کاهو را بکوبید و به مدت نیم ساعت روی قسمتهای سرخ صورت قرار بدهید سپس صورت بشویید. این کار را چند بار تکرار کنید تا مقصود حاصل شود.

مضرات

اگر در خوردن کاهو افراط نکیند این گیاه بهیچوجه مضر نیست زیاده روی در خوردن کاهو باعث کم شدن قدرت جنسی ، فراموشی و کم شدن حافظه ، ضعف دید چشم و نفخ شکم می‌شود. برای برطرف کردن این عوارض می‌توان کاهو را با نعناع ، کرفس و زیره میل کرد.
+ نوشته شده در  جمعه هشتم مرداد 1389ساعت 21:33  توسط جاوید  | 

خواص ترنجبین

ترنجبین

خارشتر

ترنجبین به فارسی "ترانگبین" یا "ترنگبین" است. آن را به فرانسوی Manne d"hedysarum و Manna d"alhagi و Manne de perse و به انگلیسی Manna of hedysarum و به عربی "ترنجبین" می نامند.

ماده ای است شیرین كه به صورت شبنم روی گیاه حاج یا خارشتر (با نام علمی Alhagi maurorum) یا خاربز می نشیند. در یک بررسی که توسط مركز تحقیقات كشاورزی و منابع طبیعی خراسان انجام شد، مشاهده شد که این شیرابه‌های قندی در نتیجه عمل حشره ای به طور طبیعی و با ایجاد شكاف به خارج تراوش می شود.

گیاه خارشتر درختچه یا بوته خاری است که در بیابان ها و دشت های كم ارتفاع ایران مانند خراسان، یزد، تبریز، زرند، اطراف قم و بوشهر به طور خودرو فراوان دیده می شود.

سابقا از ترنجبین در كارخانجات ساده قندگیری به طور سنتی قند می گرفتند، ولی بعدها چون فروش ترنجبین از نظر دارویی بازار بهتری پیدا كرد، آن را فقط به عنوان دارو می فروشند.

ترنجبین حاوى تركیبات قندى مختلفى چون گلوكز و فروكتوز، ساكاروز و ترى ساكارید است كه به راحتى در آب حل مى شود.

خواص ترنجبین

ترنجبین

* ترنجبین طبق نظر حكمای طب سنتی گرم، ولی در عین حال تر است.

* ملین و مسهل است. دوز مصرفى ترنجبین به عنوان ملین بر حسب سن بیمار بین 10 تا 70 گرم است كه با كمى آب مصرف مى شود.  این گیاه اگر در مقدار کم خورده شود، ملین و اگر به مقدار زیاد مصرف شود، مسهل است.

* در تسکین سرفه و درد سینه موثر است.

* برای تسكین عطش و تب مفید است.

* خاصیت ضدعفونی کنندگی خوبی دارد و میکروب ها را از بین می برد، به همین دلیل برای درمان بیماری های عفونی مفید است.

* خوردن ترنجبین با آب پنیر برای اخراج اخلاط سوخته، با ماءالشعیر برای دفع اخلاط گرم، با كره برای باز كردن ادرار (در مواردی كه ترشح ادرار بند می آید) مفید است.

* اگر ترنجبین با آب زیره خورده شود، برای دفع صدای شكم كه با تب خفیفی توام باشد، نافع است.

* جوشانده آن معرق است.

* مالیدن روغن برگ های آن برای روماتیسم خیلی نافع است.

* گل های آن برای بواسیر مفید است.

* عرق گیاه ترنجبین اگر مدتی کم کم خورده شود، برای دفع سنگ كلیه و مثانه تا حدودی مؤثر است.

احتیاط کنید

ترنجبین

* بسیاری از خانواده‌ها برای بهبود زردی کودک خود از مخلوط ترنجبین و آب قند استفاده می‌کنند که این مواد، نه تنها تاثیری در بهبود زردی کودک ندارند، بلکه باعث اسهال و استفراغ نوزاد نیز می‌شوند.

در یک مطالعه تحقیقاتی که توسط اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشكی لرستان با هدف بررسی اثر ترنجبین خوراكی در كاهش زردی نوزادان انجام گردید، نشان داده شد که علیرغم باورهای بومی مبنی بر تاثیر ترنجبین در كاهش زردی نوزادی، تجویز این ماده اثر قابل توجهی در درمان زردی ندارد.

* بیماران مبتلا به حصبه، اسهال خونی، بواسیر، خون ادراری و آبله از خوردن ترنجبین خودداری کنند.

* ترنجبین برای طحال و اشخاص گرم مزاج مضر است.

 

تهیه آب ترنجبین

برای تهیه آب ترنجبین، مقداری ترنجبین را در آب جوش حل می کنند. سپس مایع صاف روی آن را بر می دارند و می گذارند قدری بماند تا مواد خارجی آن ته نشین شود. حالا مایع صاف شده روی آن، آماده خوردن است.

آب ترنجبین اگر صبح ناشتا خورده شود، موثرتر است. مقدار خوراكی معمول آن 12 تا 35 گرم است

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 22:1  توسط جاوید  |